Koronawirus zainfekował niemal wszystkie kraje na świecie. Początkowe niedowierzanie ustąpiło miejsca panice i strachowi przed zagrażającą życiu nieznaną chorobą. W ramach ochrony przed błyskawicznie rozprzestrzeniającym się wirusem, władze większości państw wprowadziły ogólnokrajowe „kwarantanny”. Wspomniane działania, oprócz istotnych korzyści, miały (i nadal mają) pewne skutki uboczne: spowolnienie gospodarki i ograniczenie kontaktów społecznych. Istnieje też niebezpieczeństwo rozwoju innego rodzaju epidemii – gwałtownego wzrostu zaburzeń i chorób psychicznych. Pandemia COVID-19 wywołana przez koronawirusa ma ogromny negatywny wpływ na zdrowie psychiczne i samopoczucie dużej ilości społeczeństwa. Wpływ pandemii COVID-19 na zdrowie psychiczne będzie miał prawdopodobnie bardziej dalekosiężne skutki niż na dolegliwości fizyczne. Psychologowie uważają, że jednym z najpowszechniejszych problemów może być rozwój zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych i mizofobii. Wiele osób będzie odczuwać niepokój nawet pomimo zakończenia pandemii, na przykład z powodu potencjalnego zagrożenia innym szczepem koronawirusa lub związany z niepewną przyszłością. Innym problemem jest chroniczna samotność spowodowana długotrwałą izolacją i utratą więzi społecznych lub dobrowolnym wycofaniem się z życia społecznego w celu ograniczenia czynników stresogennych, a także wynikający z tego wzrost uzależnień spowodowanych samotnością (od alkoholu, gier, Internetu). Regularna aktywność fizyczna i kontakty z innymi ludźmi (nie tylko z najbliższą rodziną), są niezbędne dla utrzymania zdrowia psychicznego. Niestety, brak kontaktów może sprzyjać pogorszeniu samopoczucia. Wymuszona sytuacja przebywania z tymi samymi osobami na stosunkowo niewielkiej przestrzeni również może negatywnie wpływać na relacje rodzinne. Z jednej strony konieczność pracy w domu pozwala zaoszczędzić czas na dojazdy, ale z drugiej strony utrudnia zachowanie zdrowej równowagi pomiędzy pracą, życiem osobistym a wypoczynkiem. Większość ludzi potrafi dostosować się do sytuacji kryzysowej. Następuje zdrowa mobilizacja. Jednak w sytuacji przedłużającego się stresu, zdolności adaptacyjne ludzkiej psychiki zaczynają się wyczerpywać. Przedłużająca się ekspozycja na stres przede wszystkim zwiększa ryzyko rozwoju objawów i zaburzeń depresyjnych i lękowych. Może być zarówno czynnikiem wyzwalającym wystąpienie objawów u osób dotychczas zdrowych, jak również powodować zaostrzenie przebiegu już istniejących zaburzeń psychicznych. Pogorszenie stanu zdrowia psychicznego spowodowane zarówno pandemią COVID-19, jak i jej następstwami (np. izolacją społeczną) wymaga podjęcia odpowiednich działań. Istotna staje się zarówno promocja zdrowia psychicznego, jak i poprawa dostępu do profesjonalnej opieki psychiatrycznej i psychologicznej. W większości przypadków kluczowe jest umożliwienie wsparcia terapeutycznego i medycznego w specjalistycznych klinikach, konsultacji zarówno na miejscu, jak i zdalnie. Wpływ COVID-19 na zdrowie psychiczne to nie tylko wzrost zachorowań na depresję, zaburzenia lekowe, czy zespół stresu pourazowego. Jako pandemia, sprzyja rozwojowi zaburzeń zdrowia psychicznego, które znacznie obniżają jakość życia. Wirus SARS-CoV-2 zmienił obraz codziennego funkcjonowania w rodzinie, szkole, pracy, co nie pozostaje bez wpływu na zdrowie psychiczne.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *