Het coronavirus heeft wereldwijd bijna elk land besmet. Aanvankelijk ongeloof maakte plaats voor paniek en angst voor levensbedreigende en begrijpelijke angst voor een onbekende ziekte. Ter verdediging tegen een snel verspreidende infectieziekte hebben de autoriteiten in de meeste staten nationale “quarantaines” opgelegd. Deze procedures hadden, naast hun belangrijke voordelen, enkele secundaire effecten (en hebben nog steeds): een vertraging van de economie en een vermindering van het sociale contact. Er bestond ook het gevaar van een ander soort epidemie: een snelle toename van psychische stoornissen en ziekten. Een COVID-19-pandemie veroorzaakt door het coronavirus kan een enorme negatieve impact hebben op de geestelijke gezondheid en het welzijn van een groot deel van de wereldbevolking. De impact van de COVID-19-pandemie op de geestelijke gezondheid zal waarschijnlijk verdergaande gevolgen hebben dan op lichamelijke aandoeningen. Psychologen zijn van mening dat een van de meest voorkomende problemen de ontwikkeling van een obsessief-compulsieve stoornis en misofobie zou kunnen zijn.

Veel mensen zullen zich zelfs na de pandemie ongerust voelen, bijvoorbeeld vanwege de mogelijke dreiging van een andere soort coronavirus of in verband met een onzekere toekomst. Een ander probleem is chronische eenzaamheid als gevolg van langdurig isolement en verlies van sociale banden of vrijwillige terugtrekking uit het sociale leven om stressvolle triggers te verminderen, evenals de resulterende toename van verslavingen als gevolg van eenzaamheid (aan alcohol, games, internet).

Regelmatige lichaamsbeweging en contact met andere mensen, niet alleen de directe familie, zijn essentieel voor het behouden van de geestelijke gezondheid. Helaas kan hun afwezigheid de achteruitgang in de hand werken. De gedwongen situatie van samenzijn met dezelfde mensen in een relatief kleine ruimte kan ook een negatieve invloed hebben op de gezinsrelaties. Enerzijds helpt het werken vanuit huis om tijd te besparen op het woon-werkverkeer, maar anderzijds maakt het het moeilijker om een ​​gezond evenwicht te bewaren tussen werk, privé en vrije tijd.

De meeste mensen kunnen zich aanpassen aan een crisissituatie. Er treedt een gezonde mobilisatie op. In een situatie van langdurige stress begint het aanpassingsvermogen van de menselijke psyche echter af te nemen. Langdurige blootstelling aan stress verhoogt vooral het risico op het ontwikkelen van depressieve en angstsymptomen en -stoornissen. Het kan zowel een trigger zijn voor het begin van symptomen bij voorheen gezonde personen als een verslechtering van het beloop van bestaande psychiatrische stoornissen veroorzaken.

De verslechtering van de geestelijke gezondheid als gevolg van zowel de COVID-19-pandemie als de nasleep ervan (bijv. sociaal isolement) vereist gepaste maatregelen. Zowel bevordering van de geestelijke gezondheid als een betere toegang tot professionele psychiatrische en psychologische zorg worden belangrijk. In de meeste gevallen is de sleutel om therapeutische en medische ondersteuning mogelijk te maken in gespecialiseerde klinieken, consultaties zowel ter plaatse als op afstand.

De impact van COVID-19 op de geestelijke gezondheid is niet alleen een toename van depressie, medicijnstoornissen of posttraumatische stressstoornis. Het is een pandemie en heeft de ontwikkeling van psychische stoornissen bevorderd die de kwaliteit van leven aanzienlijk verminderen. Het SARS-CoV-2-virus heeft het beeld van het dagelijks functioneren in het gezin, op school en op het werk veranderd, wat niet zonder gevolgen is voor de geestelijke gezondheid.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *